داشته باشند ازدواج موقت نمايند تا هم از مشكلات عزوبت خلاص شوند ، و هم فرزندانى شايسته از خود به‌جاى گذارند . از جمله ضرورت‌هاى ازدواج موقّت اين‌است كه زن و مرد نتوانند به‌جهت مشكلات شغلى ، زندگى دائمى تشكيل دهند ، و يا از لحاظ سنّى و يا هرجهت ديگر ، رغبتى به‌ازدواج دائم نداشته باشند ، و يا براى زناشويى دائم ، توجهى به‌آنان نشود ، و يا در محيط مدرسه و مانند آن نتوانند با نامحرمان ، كارشان را ادامه دهند ، كه از نظر شرع اين خود يكى از موارد بسيار مهم ازدواج موقّت و محرميّت است ، كه پسر و دختر تا مدتى كه همكارند به‌طور سطحى با هم محرم باشند ، و اگر هم خواستند به‌طور دائم با هم زندگى كنند ، آن‌گاه بساط عقد دائم را بچينند . البته ازدواج موقت براى دختران تنها در حدّ محرميّت مجاز است و هرگز دختر باكره ، جواز شرعىِ عقد موقّت با آميزش را ندارد ، زيرا در اين‌كار ، قطعاً دختر متضرّر مىگردد و معامله‌ى زيان‌بار در اسلام حرام است و ساير حالات محرميّت براى دختر باكره در عقد موقّت تنها به‌شرطى جايز است كه امكان ازدواج دائم براى وى از بين نرود ، و اگر در وضعيتى از فرهنگ و اجتماع ، عقد محرميّت براى آبرو و حيثيت و تشكيل زندگى آينده‌ى او خطر و ضررهايى را در پى داشته باشد ، حتى عقد محرميت نيز براى دختر صحيح نخواهد بود ، مگر آن‌كه كسى افشاء كننده و زيانبار از آن مطلع نگردد و مباشرت هم انجام نپذيرد . به‌هرحال ، تأكيد مىكنيم كه عقد موقت بدون آميزش ، براى دختر در